Original-Paradise.jpg

Ενεργειακές Θεραπευτικές Μέθοδοι

Ορισμός

Η ομοιοπαθητική είναι η θεραπευτική μέθοδος η οποία θεραπεύει με βάση την Ιπποκρατική ρήση «τα όμοια θεραπεύονται με τα όμοια», σύμφωνα με την οποία η θεραπεία μιας ασθένειας μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση φαρμακευτικών ουσιών οι οποίες είναι ικανές να προκαλέσουν τα συμπτώματα της ασθένειας αυτής όταν χορηγηθούν σε υγιή οργανισμό – όμοιον πάθος.

Δηλητηρίαση

Όλοι γνωρίζουμε ότι όταν μια ουσία δίνεται σε έναν υγιή οργανισμό σε ικανές δόσεις προκαλεί στον οργανισμό αυτό συμπτώματα δηλητηρίασης - η ποσότητα η οποία είναι απαραίτητη για την έναρξη συμπτωμάτων μετά την λήψη της ουσίας είναι διαφορετική για την κάθε μία, πχ για το αρσενικό μπορεί να είναι πολύ λίγη ενώ για το χλωριούχο νάτριο αρκετά μεγαλύτερη.

Αν λοιπόν ένας οργανισμός έχει συμπτώματα από την ασθένεια του, τα οποία όμως είναι όμοια με τα συμπτώματα τα οποία προκαλούνται σε έναν υγιή οργανισμό όταν αυτός δηλητηριαστεί από μια συγκεκριμένη ουσία, αν η ουσία αυτή δοθεί στον ασθενή αυτόν οργανισμό σαν ομοιοπαθητικό φάρμακο (αφού δηλαδή έχει υποβληθεί σε μια φυσική διαδικασία διαδοχικών αραιώσεων και κρούσεων, η οποία λέγεται δυναμοποίηση), σε αυτή τη μορφή έχει την δυνατότητα να θεραπεύσει τα συμπτώματα του ασθενούς οργανισμού.

Νόμος Ομοίων

Έχουμε ένα λοιμώδες νόσημα της παιδικής ηλικίας, την οστρακιά, το οποίο έχει την εξής κλινική εικόνα: έναρξη με απότομο υψηλό πυρετό, ελαφρά ρίγη, έντονο πονοκέφαλο, ναυτία, έμετο, ταχυσφυγμία, ο φάρυγγας κατακόκκινος και εξοιδημένος, η γλώσσα μετά την 4η μέρα κατακόκκινη με διογκωμένες θηλές που της δίνουν τη μορφή μούρου (μοροειδής γλώσσα), πρόσωπο κατακόκκινο, βλέμμα είναι λαμπερό (λάμπον όμμα), ανήσυχο ή τρομαγμένο και συχνά μπορεί να υπάρχει και παραλήρημα.

Έχουμε επίσης την εικόνα δηλητηρίασης του φυτού Μπελλαντόνα η οποία παρουσιάζει την εξής κλινική εικόνα: έναρξη με απότομο υψηλό πυρετό, ελαφρά ρίγη, έντονο πονοκέφαλο, ναυτία, έμετο, ταχυσφυγμία, ο φάρυγγας κατακόκκινος και εξοιδημένος, η γλώσσα μετά την 4η μέρα κατακόκκινη με διογκωμένες θηλές που της δίνουν τη μορφή μούρου (μοροειδής γλώσσα), πρόσωπο κατακόκκινο, βλέμμα είναι λαμπερό (λάμπον όμμα), ανήσυχο ή τρομαγμένο και συχνά μπορεί να υπάρχει και παραλήρημα.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι οι δύο εικόνες είναι όμοιες. Άρα, σύμφωνα με τον νόμο των ομοίων, αν στον ασθενή αυτόν ο οποίος πάσχει από οστρακιά, δοθεί μπελλαντόνα σαν ομοιοπαθητικό φάρμακο, το φάρμακο αυτό έχει την δυνατότητα να τον θεραπεύσει.

Δυναμοποίηση

Η φυσική διαδικασία στην οποία υποβάλλεται η μπελλαντόνα για να γίνει ομοιοπαθητικό φάρμακο ονομάζεται δυναμοποίηση και αποτελείται από λίγες έως πολλές διαδοχικές αραιώσεις και κρούσεις (από 6 ή 12 ή 30, έως και πολλές χιλιάδες ή και εκατομμύρια).

Το παράδοξο είναι ότι με τις διαδοχικές αραιώσεις που γίνονται (και οι οποίες συνήθως είναι αραιώσεις 1 προς 100), εφόσον αυτές είναι περισσότερες τις 23 (αριθμός avogadro), αυτό που τελικά συμβαίνει είναι ότι στο τελικό ομοιοπαθητικό φάρμακο δεν υπάρχει ούτε ένα μόριο της αρχικής ουσίας.

Ποιός λοιπόν είναι ο τρόπος δράσης του ομοιοπαθητικού φαρμάκου αν από την στιγμή που σ’ αυτό δεν υπάρχει ούτε ένα μόριο της αρχικής ουσίας και η δράση του είναι σίγουρα όχι χημική;

Ενεργό Εκμαγείο

Πολλοί επιστήμονες έχουν βρει ενδείξεις ότι κάτω από ειδικές συνθήκες ένας μεγάλος αριθμός μορίων νερού μπορεί να ενωθεί και να σχηματίσει μακριές μοριακές αλυσίδες (κατάσταση πολυμερισμού) με συγκεκριμένη διάταξη στον χώρο. Σύμφωνα με την επιστημονική εργασία του Boiron η οποία ανακοινώθηκε το 1976 στο 31ο Διεθνές Συνέδριο Ομοιοπαθητικής Ιατρικής το οποίο έγινε στην Αθήνα, φαίνεται ότι μπορεί να μην υπάρχει ούτε ένα μόριο της αρχικής δραστικής ουσίας στο τελικό ομοιοπαθητικό φάρμακο, υπάρχουν όμως μοριακές αλυσίδες μορίων νερού (νερό είναι ο διαλύτης στον οποίο διαλύεται η αρχική δραστική ουσία) οι οποίες έχουν πάρει το σχήμα του μορίου της αρχικής δραστικής ουσίας. Υπάρχει δηλαδή ένα ενεργό εκμαγείο του μορίου της αρχικής δραστικής ουσίας, αποτελούμενο από μόρια νερού.

Δεν υπάρχει μεν ούτε ένα μόριο της δραστικής ουσίας, όμως υπάρχει η ανάμνηση του μορίου της αρχικής δραστικής ουσίας με τη μορφή μοριακών αλυσίδων νερού.

Κρούση

Πώς σχηματίστηκε το ενεργό αυτό εκμαγείο του μορίου της αρχικής δραστικής ουσίας με μόρια νερού;

Με την κρούση!

Όπως είπαμε, η διαδικασία παρασκευής του ομοιοπαθητικού φαρμάκου αποτελείται από διαδοχικές αραιώσεις και κρούσεις – μετά δηλαδή από κάθε αραίωση το διάλυμα υποβάλλεται και σε κρούση. Φαίνεται λοιπόν ότι η κινητική αυτή ενέργεια της κρούσης είναι αυτή ακριβώς η οποία κτίζει το ενεργό αυτό εκμαγείο - και το οποίο τελικά περικλείει μέσα του την ενέργεια αυτή. Έτσι το τελικό ομοιοπαθητικό φάρμακο θα μπορούσε να παρομοιαστεί με μια μπαταρία ενέργειας η οποία ανάλογα με το σχήμα που διαθέτει (το οποίο βέβαια εξαρτάται από το σχήμα του μορίου της αρχικής ουσίας), διαθέτει και διαφορετικές θεραπευτικές ιδιότητες.

Η δράση του ομοιοπαθητικού φαρμάκου είναι ενεργειακή!

Πλήρες

Η ομοιοπαθητική ιατρική είναι ένα πλήρες θεραπευτικό σύστημα, το οποίο αποτελείται και από διαγνωστικό μέρος και από θεραπευτικό μέρος.

Η διάγνωση γίνεται με την ομοιοπαθητική εξέταση. Η ομοιοπαθητική εξέταση περιλαμβάνει ιατρικό ιστορικό, κλινική εξέταση, αξιολόγηση εργαστηριακών ευρημάτων (δηλαδή πλήρη ιατρική εξέταση), και επιπλέον το ομοιοπαθητικό ιστορικό, το οποίο αποτελείται από εξειδικευμένες ερωτήσεις σχετικές με τα συμπτώματα ή άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του οργανισμού. Ο στόχος της ομοιοπαθητικής εξέτασης είναι πέρα από την κλασσική ιατρική διάγνωση, να βρεθεί η ομοιοπαθητική ιδιοσυγκρασία του ασθενούς.

Η θεραπεία γίνεται με φάρμακα. Χορηγούνται τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, τα οποία αντιστοιχούν όχι στην πάθηση του ασθενούς αλλά στην ιδιοσυγκρασία του. Έτσι αν πέντε ασθενείς έχουν την ίδια πάθηση αλλά διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες θα λάβουν 5 διαφορετικές θεραπείες – ο καθένας θα λάβει διαφορετική θεραπεία, την θεραπεία που αντιστοιχεί στην ιδιοσυγκρασία του. Ο τρόπος παρασκευής των ομοιοπαθητικών φαρμάκων είναι φυσικός και έχει τις ρίζες του στον τρόπο με τον οποίο ο Ιπποκράτης έφτιαχνε τα ιαματικά του λουτρά στην Κω. Ο Ιπποκράτης ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε τους νόμους και την αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής και ο Χάννεμαν, Γερμανός ιατρός του 18ου αιώνα, που μετέφραζε τον Ιπποκράτη από τα αρχαία ελληνικά στα γερμανικά, κατανόησε τον νόμο των ομοίων και αναβίωσε την ομοιοπαθητική.

Δράση

Η δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων μοιάζει περίπου με αυτή των εμβολίων. Όπως τα εμβόλια με υπεραραιωμένες δόσεις διεγείρουν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός οργανισμού, έτσι και τα ομοιοπαθητικά φάρμακα που επίσης είναι υπεραραιωμένα, διεγείρουν όχι μόνο το ανοσοποιητικό σύστημα ενός οργανισμού αλλά ολόκληρη την ικανότητα του να θεραπεύεται από μόνος του.
Εξαιτίας της υψηλής τους αραίωσης, τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν έχουν παρενέργειες και μπορούν να δοθούν σε όλες τις ηλικίες (ακόμα και σε βρέφη και νεογνά), καθώς επίσης και σε ζώα και φυτά, είτε σε χρόνιες παθήσεις, είτε σε οξείες.
Η ομοιοπαθητική έχει παρόμοια ενεργειακό τρόπο δράσης με τον βιοσυντονισμό, όμως επειδή τα ομοιοπαθητικά φάρμακα τα ενσωματώνουμε και τα αφομοιώνουμε σωματικά, έχουν βαθύτερα και μονιμότερα αποτελέσματα.

Ιστορία

Τον 19ο και αρχές του 20ου αιώνα η ομοιοπαθητική ήταν το κυρίαρχο ιατρικό σύστημα σε Ευρώπη και Αμερική. Μετά από την ανακάλυψη της πενικιλλίνης το 1928 και την εξέλιξη της φαρμακευτικής χημείας, κυριάρχησε η χημική ιατρική, ενώ η ομοιοπαθητική παρέμεινε ως συμπληρωματική και εναλλακτική ιατρική.

Μετά όμως από το 1970, πολλοί ασθενείς εξαιτίας θεραπευτικών αδιεξόδων αναζήτησαν εναλλακτικές λύσεις, κι έτσι ένα νέο κύμα ενδιαφέροντος για την ομοιοπαθητική έκανε την εμφάνιση του. Σήμερα η ομοιοπαθητική είναι αναγνωρισμένη ιατρική ειδικότητα, με ομοιοπαθητικές κλινικές και νοσοκομεία σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου.

Καθιέρωση

Όμως παρά το πολύ ισχυρό θεραπευτικό της αποτέλεσμα η ομοιοπαθητική δεν έχει καθιερωθεί στον βαθμό που της αξίζει. Στην πράξη, οι απογοητευμένοι από την ομοιοπαθητική μπορεί να είναι περισσότεροι από τους ευχαριστημένους. Οι λόγοι είναι οι εξής δύο:

  1. Επειδή τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν έχουν παρενέργειες, πολλοί συνταγογραφούν ομοιοπαθητικά φάρμακα (πολύ συχνά χωρίς να είναι καν γιατροί), ακόμα κι αν δεν γνωρίζουν ομοιοπαθητική. Πολλοί ενδιαφέρονται να σπουδάσουν ομοιοπαθητική αλλά σύντομα διαπιστώνουν ότι η σπουδή της ομοιοπαθητικής είναι πολύχρονη και εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία, γι’ αυτό συχνά αποφασίζουν να χορηγούν ομοιοπαθητικά φάρμακα μόνο με τις λίγες γνώσεις που κατάφεραν να αποκτήσουν. Και επειδή δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να πιστοποιηθούν αντικειμενικά οι ομοιοπαθητικές γνώσεις κάποιου, οι πραγματικοί γνώστες της ομοιοπαθητικής οι οποίοι πετυχαίνουν το πραγματικά ισχυρό θεραπευτικό αποτέλεσμα που η ομοιοπαθητική μπορεί να πετύχει είναι ελάχιστοι.
  2. Επειδή τα ομοιοπαθητικά φάρμακα περιέχουν απειροελάχιστες δόσεις δραστικών ουσιών και επειδή δεν υπάρχει τρόπος να ελεγχθούν αν όντως περιέχουν δραστικές ουσίες, ο οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει «κατασκευαστής» ομοιοπαθητικών φαρμάκων και να πουλάει κάτι το οποίο στην καλύτερη περίπτωση δεν έχει το θεραπευτικό αποτέλεσμα που ένα αυθεντικό ομοιοπαθητικό φάρμακο μπορεί να πετύχει.

Οι δύο αυτοί λόγοι είναι τα πραγματικά εμπόδια που μέχρι στιγμής έχουν αποτρέψει τον περισσότερο κόσμο από το να απολαύσει το ισχυρό θεραπευτικό αποτέλεσμα της ομοιοπαθητικής.

Προηγμένη

1 Τα καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα ομοιοπαθητικής θεραπευτικής πράξης παγκοσμίως, έχει η ιατρική ομάδα της Θεραπευτικής Αντίληψης του κ. Σπύρου Διαμαντίδη, με κεντρικά ιατρεία στην Αθήνα με παραρτήματα σε πολλές πόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο. Τηλ Αθηνών: 2107241700, 2107249492.

2 Η εξέλιξη της ομοιοπαθητικής σήμερα, η προηγμένη ομοιοπαθητική με σκευάσματα συνθέσεων ομοιοπαθητικών φαρμάκων, έχουν εκτοξεύσει τα θεραπευτικά αποτελέσματα της ομοιοπαθητικής ακόμα ψηλότερα. Οι θεραπευτικές αυτές συνθέσεις ομοιοπαθητικών φαρμάκων μπορούν να συνταγογραφηθούν από ιατρούς όλων των ειδικοτήτων, ακόμα κι αν δεν γνωρίζουν ομοιοπαθητική. Περισσότερα για την προηγμένη ομοιοπαθητική στο άρθρο Προηγμένη Ομοιοπαθητική - Ο Θαυμαστός Πυλώνας Υγείας.

Αρχαία Γνώση

Ο Βιοσυντονισμός βασίζεται σε μία πολύ παλιά γνώση που σταδιακά εξελίχθηκε μέχρι τις μέρες μας, όπου και έφθασε στο υψηλότερο επίπεδο, αξιοποιώντας την σύγχρονη τεχνολογία.

Από πολύ παλιά, περισσότερο από 2.500 χρόνια πριν, ήταν γνωστή η "ενεργειακή" υπόσταση του ανθρώπου και είχε ξεκινήσει η έρευνα, καθώς και η ανακάλυψη μεθόδων για θεραπευτικούς σκοπούς που βασίζονται στον βιοσυντονισμό. Στην Αρχαία Ελλάδα, από την περίοδο ήδη των "προσωκρατικών" φιλοσόφων, όπως ο Αναξαγόρας, ο Αναξίμανδρος, ο Εμπεδοκλής, ο Δημόκριτος κλπ., είχε αναδειχθεί η γνώση για την "ολιστική" φύση του ανθρώπου και είχαν τεθεί οι βάσεις ακόμη και για τις νεότερες φυσικές επιστήμες, όπως η κβαντική φυσική, που μας κάνουν σήμερα να κατανοούμε καλύτερα την "βαθύτερη" και "ουσιαστικότερη" υπόστασή μας.

Από πολύ παλιά επίσης χρησιμοποιούσαν θεραπευτικές μεθόδους, όπως η χρησιμοποίηση του ηλεκτρισμού (πχ. ηλεκτρικά χέλια) για την ανακούφιση από τον πόνο, ή την θεραπεία κυκλοφορικών διαταραχών, αρθριτίδων, νευραλγιών κλπ. Αυτό δείχνει ότι η ανάλογη γνώση και η ανάλογη αξιοποίηση θεραπευτικών μεθόδων παρομοίων με βιοσυντονισμό, υπήρχε.

Νεώτερη Εποχή

Στη νεώτερη εποχή (1930), πρώτος μεγάλος σταθμός στην έρευνα και την εξέλιξη για τον βιοσυντονισμό ήταν ο ερευνητής Dr. Royal Raymond Rife, ο οποίος με το "υπερμικροσκόπιο" που είχε κατασκευάσει και δοκιμάζοντας διάφορα μήκη φωτός κατάφερε να διακρίνει μικροοργανισμούς, που φωσφόριζαν όταν το φως συντονιζόταν με την ενεργειακή ιδιοσυχνότητα τους. Αυτό του έδωσε το έναυσμα να πειραματισθεί και να αποδείξει ότι εφαρμόζοντας τις ανάλογες ιδιοσυχνότητες μπορούσε να τους καταστρέψει και έτσι πέρασε σε διάφορες κλινικές μελέτες με σχετικές θεραπείες (ακόμη και σε καρκίνο ...), αλλά το έργο του δεν είχε συνέχεια, ενώ το κατεστημένο, το σχετιζόμενο με την υγεία, τον πολέμησε μέχρι θανάτου, εξαφανίζοντας και το έργο του.

Σύγχρονη Εποχή

Άλλοι μεγάλοι σταθμοί για τον βιοσυντονισμό ήταν οι ερευνητές Franz Morell-Erich Rasche (1977), Becker (1985) και Voll (1988), που πειραματίσθηκαν με την ανίχνευση και την εφαρμογή ηλεκτρικών φορτίων στο σώμα πειραματοζώων και ανθρώπων για θεραπευτικούς σκοπούς.

Τέλος η μεγάλη "έκρηξη" για τον βιοσυντονισμό προέκυψε το 1992, όταν ξεκίνησε για πρώτη φορά ο σχεδιασμός και η κατασκευή ιατρικών συσκευών βιοσυντονισμού από τον ακαδημαϊκό της Ρωσικής Ακαδημίας Φυσικών Επιστημών Sergey Petrovic Konoplev, ο οποίος κατέγραψε τις ιδιοσυχνότητες διαφόρων καταστάσεων, αλλά και άλλων παραγόντων που σχετίζονται με διάφορες ασθένειες και κατάφερε, διοχετεύοντας στο οργανισμό των πασχόντων τις ανάλογες συχνότητες, να τους θεραπεύσει.

Ενέργεια

Επιστημονικές παρατηρήσεις τα τελευταία εκατό περίπου χρόνια έδειξαν ότι το ανθρώπινο σώμα (όπως και κάθε υλικό σώμα) δεν είναι τίποτε άλλο παρά συμπυκνωμένη ενέργεια. Την ενέργεια αυτή μπορούμε να την μετρήσουμε και να την δούμε με την μορφή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με ειδικές συσκευές απεικόνισης.

Κάθε όργανο του σώματος έχει την δική του ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία η οποία είναι διαφορετική όταν το όργανο λειτουργεί φυσιολογικά και είναι υγιές και διαφορετική όταν είναι ασθενές. Επιστήμονες μελέτησαν, ταυτοποίησαν και κατέγραψαν τις φυσιολογικές και τις παθολογικές συχνότητες εκπομπής των οργάνων του σώματος και αυτή την στιγμή τις γνωρίζουμε επακριβώς.

Διάγνωση

Έτσι σήμερα διαθέτουμε διαγνωστικές συσκευές οι οποίες μετρούν τις συχνότητες που εκπέμπουν τα όργανα του σώματος μας και μπορούμε να γνωρίζουμε κατά πόσον αυτά λειτουργούν φυσιολογικά ή όχι, αν δηλαδή είναι υγιή ή ασθενή. Και συνήθως ο «αποσυντονισμός» από την φυσιολογική συχνότητα λειτουργίας ενός οργάνου, συμβαίνει πολύ πριν οι διαταραγμένες συχνότητες εμφανιστούν σαν παθολογικές οντότητες στο σωματικό επίπεδο.

 

Θεραπεία

 

Διαθέτουμε επίσης και θεραπευτικές συσκευές οι οποίες εκπέμπουν τις φυσιολογικές συχνότητες λειτουργίας του κάθε οργάνου. Όταν ένα ανθρώπινο σώμα δέχεται συχνά και επαναλαμβανόμενα εκπομπές φυσιολογικών συχνοτήτων, τα όργανα που «ασθενούν», σιγά-σιγά αρχίζουν να συντονίζονται και να λειτουργούν φυσιολογικά.

 

 

Φαινόμενο Συντονισμού

Ο βιοσυντονισμός, βασίζεται στο φαινόμενο του συντονισμού. Το φαινόμενο του συντονισμού μπορούμε να το παρατηρήσουμε πολύ συχνά στην καθημερινότητα μας. Αν για παράδειγμα κάποιος δονείται στην συχνότητα της χαράς ή του γέλιου και η ένταση της δόνησης του είναι μεγάλη, μπορεί να επηρεάσει όλους όσους βρίσκονται γύρω του και όλοι να αρχίσουν να νοιώθουν χαρούμενοι και να γελάνε.

Στην Πράξη

Ο βιοσυντονισμός έχει αποδείξει στην πράξη ότι είναι μία εξαιρετικά αποτελεσματική μέθοδος αύξησης επιπέδων υγείας. Το φάσμα των εφαρμογών της μεθόδου είναι πραγματικά πολύ μεγάλο, αφού υπάρχουν εφαρμοσμένα προγράμματα θεωρητικά για κάθε θέμα το οποίο έχει σχέση με την υγεία, είτε αυτό είναι οξύ είτε είναι χρόνιο.

Δεν έχει καμία απολύτως παρενέργεια, μπορεί λειτουργήσει συμπληρωματικά με οποιανδήποτε άλλη θεραπευτική μέθοδο και η χρήση της τις τελευταίες δεκαετίες έχει δείξει ότι είναι ανώδυνη και ακίνδυνη. Μπορεί επίσης να εφαρμοστεί σε όλες τις ηλικίες, ακόμα και σε ζώα.

Bio-Power

Μια εφαρμογή βιοσυντονισμού με εκπληκτικά θεραπευτικά αποτελέσματα εφαρμόζει και ο ιατρός Andrey Musaev. Στοιχεία επικοινωνίας στην ιστοσελίδα του, Bio-Power.