santorini2.jpg

Οι Επιτυχημένοι Βρίσκονται σε Επαφή με μια Εσωτερική Καθοδήγηση

Παρελθόν

  • Έχασες ποτέ κάποιο σημαντικό αντικείμενο και ξαφνικά σου ήρθε μια αναλαμπή και το βρήκες;
  • Ενώ οδηγούσες σου ήρθε ξαφνικά η ιδέα να αλλάξεις λωρίδα και έτσι απέφυγες ένα ατύχημα ή ένα κυκλοφοριακό μποτιλιάρισμα;
  • Ένοιωσες (χωρίς να ξέρεις πώς) ότι κάποιος αγαπημένος σου είχε πρόβλημα και όταν επικοινώνησες μαζί του η βοήθεια σου αποδείχθηκε καθοριστική;
  • Σκέφτηκες κάποιον παλιό φίλο και λίγο αργότερα την ίδια μέρα πήρες μια επιστολή ή ένα τηλεφώνημα από αυτόν;

Αν απάντησες ναι σε κάποιαν από τις πιο πάνω ερωτήσεις ή σε άλλες παρόμοιες, τότε έχεις ήδη ζήσει στη ζωή σου την εμπειρία της εσωτερικής καθοδήγησης.

Παρόν

Αν σου δινόταν η δυνατότητα να έχεις έναν πνευματικό οδηγό που να γνωρίζει όλες τις απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις, που να είναι απόλυτα αφοσιωμένος στην δική σου ευτυχία, ασφάλεια και ευζωία και ο οποίος δεν επιθυμεί κανένα αντάλλαγμα παρά μόνο την προθυμία σου να λάβεις βοήθεια, δεν θα ήθελες την δυνατότητα αυτή νοιώθοντας απεριόριστη ευγνωμοσύνη;

Να γνωρίζεις λοιπόν ότι ο οδηγός αυτός, είναι ήδη μαζί σου.

Δεν έχουμε υπάρξει ούτε ένα λεπτό σ’ ολόκληρη τη ζωή μας χωρισμένοι από την εσωτερική μας Θεϊκή μας Πηγή. Ο εσωτερικός πνευματικός μας οδηγός μας μιλά πάντα και συνέχεια. Μας καθοδηγεί και μας ενθαρρύνει από τότε που δημιουργηθήκαμε.

Γιατί Δεν Ακούμε

Λόγοι που δεν ακούμε την εσωτερική μας καθοδήγηση:

  • Μπορεί να μη γνωρίζουμε πώς είναι να ακούμε, να νοιώθουμε ή να αντιλαμβανόμαστε τη εσωτερική μας καθοδήγηση.
  • Μπορεί να φοβόμαστε μήπως ο Θεός αρχίσει να ελέγχει τη ζωή μας.
  • Έχουμε νοιώσει εσωτερική καθοδήγηση, αλλά πιστεύουμε ότι είναι κάτι άλλο, μια φαντασίωση ή απλώς ένας ευσεβής πόθος.
  • Μπορεί να φοβόμαστε ότι θα αποτύχουμε όταν η εσωτερική καθοδήγηση μας ζητήσει να κάνουμε κάτι το οποίο εμείς θεωρούμε δύσκολο.
  • Μπορεί να φοβόμαστε την επιτυχία γιατί δεν νοιώθουμε ότι την αξίζουμε.
  • Μπορεί να νοιώθουμε ότι δεν αξίζουμε το δώρο της εσωτερικής καθοδήγησης.
  • Μπορεί να μην θέλουμε και να μην ζητάμε εσωτερική καθοδήγηση.
  • Μπορεί για κάποιον λόγο (από όσους αναφέρονται εδώ), να κλείσαμε την δυνατότητα της εσωτερικής καθοδήγησης την οποία είχαμε όταν είμασταν παιδιά.
  • Μπορεί να θέλουμε ή να προσδοκούμε μια διαφορετική απάντηση από αυτήν που έχουμε λάβει.
  • Μπορεί η προσοχή μας να είναι διασπασμένη επειδή είμαστε πολυάσχολοι, αγχωμένοι, κουρασμένοι, ή υπό την επήρεια χημικών ουσιών.

Οι 4 Τρόποι

Οι 4 Τρόποι της Εσωτερικής Καθοδήγησης

  1. Οράματα, εικόνες και νοητικές απεικονίσεις. Με τη μορφή στιγμιαίων φωτογραφιών, ή νοητικών ταινιών, είτε κυριολεκτικών είτε συμβολικών, είτε στον ξύπνιο είτε στον ύπνο στα όνειρα.
  2. Ήχοι, ομιλίες και λέξεις. Με τη μορφή πραγματικής φωνής.
  3. Αισθήσεις και προαισθήσεις. Ξαφνικές υλικές αισθήσεις (οποιανδήποτε από τις 5 αισθήσεις), συναισθήματα ή προαισθήσεις.
  4. Σκέψεις, ιδέες και εσωτερική βεβαιότητα. Μια εσωτερική γνώση ότι γνωρίζουμε κάτι, χωρίς να γνωρίζουμε πάντα από πού το γνωρίζουμε.

Τι Λείπει 1

Αυτό που μας λείπει είναι η ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε την εσωτερική μας καθοδήγηση.

Χρειάζεται να καλλιεργήσουμε και να ενδυναμώσουμε την ικανότητα να συντονιζόμαστε με τις διάφορες μορφές με τις οποίες η εσωτερική μας καθοδήγηση επικοινωνεί μαζί μας.

 

Τι Λείπει 2

Αυτό που μας λείπει επίσης είναι η διάκριση να γνωρίζουμε αν αυτό που νοιώθουμε σαν εσωτερική καθοδήγηση είναι όντως αληθινή και όχι ψεύτικη καθοδήγηση.

Πολύ απλά, κάθε καθοδήγηση η οποία μας οδηγεί στην καλλιέργεια και την δημιουργία του ανώτερου εαυτού μας είναι αληθινή. Κάθε καθοδήγηση η οποία στοχεύει να μας κάνει καλύτερους και πιο ολοκληρωμένους ανθρώπους, έτσι ώστε να βιώσουμε και να υλοποιήσουμε τον ανώτερο και πολύ καλύτερο εαυτό μας στη γη είναι αληθινή.

Ο ανώτερος εαυτός μας είναι πλήρης, ολοκληρωμένος, μας ωθεί να ζήσουμε μια ζωή μέσα από την οποία να εκπληρώσουμε τον ανώτερο δρόμο μας (ή αλλιώς την αποστολή μας σ’ αυτή τη ζωή), κινητοποιείται από αλτρουιστική αγάπη, ενδιαφέρεται για λύσεις με αμοιβαίο όφελος, είναι συνεπής στις δεσμεύσεις του, κλπ.

Ο κατώτερος εαυτός μας είναι ανασφαλής, έχει πολλές ελλείψεις, ζηλεύει, θέλει να καθυστερήσει την εκπλήρωση του σκοπού της ζωής μας, είναι ανταγωνιστικός, νοιώθει ενοχές, δρα χειραγωγώντας, είναι παρορμητικός και ασυνεπής, είναι άπληστος, κλπ.

Εξάσκηση

Πολύ συχνά ακούμε ψεύτικη καθοδήγηση έχοντας συμπεράνει εσφαλμένα ότι είναι αληθινή. Αυτό μας οδηγεί σε σύγχυση και αμφισβήτηση των διαισθητικών μας ικανοτήτων. Άλλες φορές ξεκινάμε ακολουθώντας την αληθινή καθοδήγηση, όμως οι φόβοι μας κάνουν να βγούμε από τον δρόμο μας. Επισκιάζουν σαν σύννεφα την αληθινή καθοδήγηση και μπορεί πιο εύκολα να θεωρήσουμε την ψεύτικη καθοδήγηση σαν αληθινή.

Χρειάζεται εξάσκηση και σφοδρή επιθυμία για να μπορέσουμε να καλλιεργήσουμε την ικανότητα να διαθέτουμε αληθινή εσωτερική καθοδήγηση.

 

Βήματα

1. Το πρώτο βήμα είναι να επιθυμούμε έντονα και να ζητάμε συνειδητά να αποκτήσουμε την δυνατότητα της εσωτερικής καθοδήγησης. Να ζητάμε συνειδητά να ανοίξει κάποιο ή όλα τα κανάλια της εσωτερικής καθοδήγησης. Η ειλικρινής πρόθεση και η δήλωση της πρόθεσης φέρνει πιο γρήγορα αποτελέσματα.

2. Το δεύτερο βήμα είναι να διαμορφώσουμε μια σαφή ερώτηση σχετική με την επιθυμία μας να έχουμε εσωτερική καθοδήγηση. Για παράδειγμα αν δεν γνωρίζουμε από πού να αρχίσουμε, μπορούμε να ρωτήσουμε. Οι ερωτήσεις και τα αιτήματα που έχουμε μέσα στην καρδιά μας με ειλικρινή και ισχυρό πόθο εύρεσης της απάντησης πάντα απαντώνται.

3. Το τρίτο βήμα είναι να χαλαρώσουμε και να μην πιέζουμε για απάντηση. Όσο την πιέζουμε τόσο θα απομακρύνεται. Η απάντηση θα έρθει την κατάλληλη στιγμή. Να έχουμε εμπιστοσύνη ότι η απάντηση θα έρθει. Πάντα έρχεται.

4. Εάν μέσα μας δεν νοιώθουμε ότι αξίζουμε την βοήθεια της εσωτερικής καθοδήγησης, ένα τέταρτο βήμα θα ήταν να ζητήσουμε να θεραπευθούν οι φόβοι μας οι οποίοι αφορούν την εσωτερική καθοδήγηση.

Doreen1

Είχα παντρευτεί αμέσως μόλις τέλειωσα το λύκειο και είχα δύο γιους. Ενώ ήμουν ευτυχισμένη που είχα παιδιά, ένοιωθα ότι κάτι σημαντικό έλειπε από τη ζωή μου. Ήθελα να δώσω κάτι στον κόσμο και να κάνω μια καριέρα με ουσία. Όμως δε μπορούσα να φανταστώ τι. Σε κάποιο επίπεδο προσευχόμουνα στο Θεό για καθοδήγηση.

Έλαβα καθοδήγηση μια μέρα ενώ φρόντιζα τον μικρό κήπο δίπλα στο σπίτι μας. Είχα παρατηρήσει ότι η κηπουρική πάντα με έβαζε σε μια κατάσταση διαλογισμού που μου επέτρεπε να ξεπερνώ τις αρνητικές μου σκέψεις. Καθώς ξεχορτάριαζα, είδα σε ένα ασπρόμαυρο και βουβό νοητικό όραμα τον εαυτό μου ευτυχισμένο να ζει μια πολύ διαφορετική ζωή. Ήμουν μια συγγραφέας που είχε εκδώσει βιβλία, βοηθούσα και θεράπευα άλλους και χαιρόμουν τη ζωή μου.

Προσπαθούσα να αγνοήσω τα οράματα αλλά συνέχιζαν να έρχονται καθημερινά, επειδή δεν πίστευα ότι είχα τα προσόντα να γράψω βιβλία και να βοηθήσω άλλους. Σύντομα τα οράματα αυτά έγιναν συνεχείς, πλήρεις και έγχρωμες ταινίες και με πολλές λεπτομέρειες. Τυχαία ανακάλυψα ότι αν έτρωγα ένα μεγάλο γεύμα μπορούσα να σταματήσω την ταινία. Έτσι άρχισα να τρώω πολύ φαΐ. Αφού μετά από μερικούς μήνες πήρα αρκετά κιλά, κουράστηκα να χρησιμοποιώ το φαγητό για να εμποδίζω τις ταινίες στο νου μου, παραδόθηκα και ζήτησα από τον Θεό να με βοηθήσει. Αφέθηκα στις εσωτερικές υποδείξεις και βήμα-βήμα τα οράματα της νοητικής ταινίας άρχισαν να γίνονται πραγματικότητα.Η εσωτερική καθοδήγηση γίνεται πάντα με μικρά διαδοχικά βήματα. Ποτέ δεν μας δίνεται όλος ο χάρτης του δρόμου.

Καρλ

Ο Καρλ, ένας σαραντάρης κάτοικος της Νότιας Καλιφόρνια, είχε εξοντωθεί προσπαθώντας να επιτύχει στην καριέρα του, στον τομέα των ακινήτων. Κουρασμένος από τις πολλές ώρες εργασίας και τις αυξομειώσεις του εισοδήματος του, αποζητούσε μια καριέρα που θα είχε νόημα και ουσία και θα ήταν ενδιαφέρουσα. Αφού έψαχνε για δύο χρόνια χωρίς επιτυχία, ο Καρλ τελικά ζήτησε από το Θεό να τον βοηθήσει.

Λίγο καιρό αργότερα, ο Καρλ οδηγούσε σ’ έναν πολυσύχναστο δρόμο κοντά στο σπίτι του. Ξαφνικά, του τράβηξε την προσοχή ένα τεράστιο βιβλιοπωλείο μεταχειρισμένων βιβλίων. Με κάποιον τρόπο «ήξερε» ότι θα εργαζόταν στο βιβλιοπωλείο και ότι θα του άρεσε η δουλειά του. Αμέσως σταμάτησε μπροστά στο βιβλιοπωλείο, μπήκε μέσα, ζήτησε εργασία και προσελήφθη αμέσως.

Όταν συνάντησα τον Καρλ στο βιβλιοπωλείο δύο χρόνια αργότερα, μου είπε ότι πρώτη φορά ένοιωθε τόσο χαρούμενος στη ζωή του. Το συνολικό του εισόδημα ήταν χαμηλότερο, όμως έκανε αυτό που αγαπούσε και αυτό τον έκανε να νοιώθει πλούσιος.

Τζουν

Μια πελάτης μου η Τζουν, είχε αναπτύξει μια ενδιαφέρουσα τακτική καθυστέρησης, ενώ ήταν στην διαδικασία να εκπληρώσει την αποστολή της. Από τότε που ήταν μικρό παιδί, ήξερε ότι ήθελε να γίνει σύμβουλος για παιδιά που είχαν υποστεί κακομεταχείριση ή βιασμό. Όμως φοβόταν ότι δεν είχε αρκετά προσόντα για να μπορεί να βοηθά άλλους. Είχε μελετήσει διάφορες θεραπευτικές μεθόδους για χρόνια, όμως συνέχιζε να καθυστερεί την αναζήτηση δουλειάς σαν σύμβουλος παιδιών. Τελικά ήρθε να με δει για να δουλέψουμε μαζί πάνω στους φόβους της.

Και ακριβώς την στιγμή που ήταν έτοιμη να κάνει αίτηση για μια εργασία που φαινόταν τέλεια, μια μέρα μου τηλεφώνησε για να μου πει ότι είχε αποφασίσει να αγοράσει ένα διώροφο σπίτι για να το αναπαλαιώσει με σκοπό να το πουλήσει. Δεν χρειαζόταν το επιπλέον εισόδημα, αφού η επιχείρηση του άντρα της ήταν εξαιρετικά επιτυχημένη. Έτσι κατέληξε να μου πει ότι θα έκανε αίτηση για δουλειά αφού τελείωνε την αναπαλαίωση του διωρόφου.

Όταν ευγενικά την αντέκρουσα για την χρονική στιγμή που της ήρθε η ιδέα για το σπίτι και ξαφνικά είδε τον τρόπο με τον οποίο οι φόβοι της την είχαν βγάλει έξω από τον δρόμο της. Συνειδητοποίησε ότι ο φόβος της αποτυχίας ως συμβούλου την εμπόδιζε να ασχοληθεί με την αποστολή της, αποφάσισε να μην αγοράσει το διώροφο.

Λίμπυ

Όταν η Λίμπυ ήταν 7 ετών, είδε ένα νοητικό όραμα στο οποίο οι γονείς της χώριζαν. Είδε τον εαυτό της και τη μητέρα της να μετακομίζουν και ότι ο πατέρας της απομακρυνόταν όλο και περισσότερο από εκείνη και την οικογένεια. Το όραμα τη φόβισε. Όταν αργότερα το όραμα έγινε πραγματικότητα, φοβόταν ότι αυτή είχε προκαλέσει τον χωρισμό και πήρε συνειδητά την απόφαση να μην ξαναδεί ποτέ πια κανένα όραμα. Έτσι κι έγινε.

Όταν η Λίμπυ ήρθε να με δει για πνευματική συμβουλευτική, ήταν 30 χρόνια μεγαλύτερη και είχε ξεχάσει το συμβάν. Μου ζήτησε να τη βοηθήσω να αφυπνίσει την ικανότητα της για να κάνει πνευματικές θεραπείες. Ζήτησα εσωτερική βοήθεια και μου αποκαλύφθηκε η σκηνή που είχε δει η Λίμπυ σαν όραμα. Μόλις περιέγραψα τη σκηνή, η Λίμπυ εντυπωσιάστηκε από το γεγονός ότι η απόφαση της εκείνη την ακολουθούσε συνεχώς. Μετά εργαστήκαμε για να απελευθερώσουμε το μπλοκάρισμα αυτό.

Doreen2

Στην δική μου περίπτωση, η αγαπημένη μου μητέρα ήταν μια ταλαντούχος πνευματική θεραπεύτρια που χρησιμοποιούσε τηλεπαθητική αίσθηση και ακοή για να επικοινωνεί με το Θεό. Επειδή η τηλεπαθητική της όραση δεν ήταν ανοικτή, δεν έβλεπε πνεύματα, ή αγγέλους.

Εγώ αντίθετα όταν ήμουν παιδί, της είπα ότι έβλεπα διάφανους ανθρώπους παντού. Μου είπε ότι τα πνεύματα που έβλεπα ήταν της φαντασίας μου. Επειδή σκέφτηκα ότι η μαμά μου έχει πάντα δίκιο, έκλεισα την επίγνωση μου αυτή, μέχρι που ως ενήλικας αποφάσισα να ανοίξω ξανά την πνευματική μου όραση.

Μάρκο

Κάποιον άλλο πελάτη μου, τον Μάρκο, τον είχαν αποπάρει όταν ήταν παιδί, επειδή πρόβλεψε με ακρίβεια τον θάνατο της θείας του. Η μητέρα του ονόμασε την εσωτερική αυτή γνώση «δουλειά του διαβόλου» και τον κλείδωσε στο υπνοδωμάτιο του την επόμενη ημέρα της κηδείας της θείας του. Την επόμενη ημέρα τον επισκέφτηκε και ο ιερέας της εκκλησίας τους και τον κάλεσε να σταματήσει να μιλά με τον διάβολο, αλλιώς η ψυχή του θα χανόταν για πάντα. Μπερδεμένος και φοβισμένος, ο Μάρκο σταμάτησε, και όποτε είχε μια ιδέα σταλμένη από τον Θεό ή μια εσωτερική γνώση, ακόμα και χαρούμενη, σκόπιμα την αγνοούσε, μέχρι που σταδιακά έχασε όλη την επίγνωση της γνώσης αυτής.

Όταν σαν ενήλικας ξεκίνησε δική του εταιρεία, ενδιαφέρθηκε να αφυπνίσει ξανά την ικανότητα του. Παραδέχθηκε ότι κάθε εσωτερική γνώση που είχε σαν παιδί είχε αποδειχθεί αληθινή και αξιόπιστη και ότι πια σαν ενήλικας θα ήθελε να την χρησιμοποιεί. Δεν πίστευε πια ότι τα οράματα του προέρχονταν από τον διάβολο. Επειδή οι διαισθήσεις του ήταν πάντα αληθινές, ήξερε ότι αποκλειόταν να είχαν έρθει από κάποια σκοτεινή πλευρά.

Κατά την διάρκεια των συνεδριών μου με τον Μάρκο αποκαλύφθηκε ότι είχε πολύ περιφρόνηση και επίκριση για την θρησκεία και τον ιερέα της παιδικής του ηλικίας. Τον συμβούλεψα ότι η επαναφύπνιση της τηλεπαθητικής του γνώσης απαιτούσε να απελευθερωθεί από τις κρίσεις του, συγχωρώντας την εκκλησία, τη μητέρα του και τον ιερέα. Μέσα σε μια εβδομάδα από τον καθαρισμό του μυαλού του από τις επικρίσεις, μου είπε ότι πήρε υποστηρικτικές πνευματικές διαισθήσεις και ιδέες.

Κατρίν

Όταν η Κατρίν πρωτοσυνάντησε τον Δρ. Ρον, τον χειροπρακτικό που είχε αναλάβει τη θεραπεία της μετά από ένα τροχαίο ατύχημα, τον βρήκε πολύ ελκυστικό. Και στις συνεδρίες που είχαν 2 φορές την εβδομάδα ένοιωθε όλο και πιο πολύ να την ελκύει. Σύντομα συζητούσε μαζί της τα οικογενειακά του προβλήματα. Ήταν παντρεμένος.

Εκείνη την περίοδο η Κατρίν έκλεισε ραντεβού μαζί μου για να συμβουλευτική για την επιχείρηση της. Ήξερα την Κατρίν και ήξερα ότι ήταν βαθιά συνδεδεμένη με την εσωτερική της καθοδήγηση. Όμως κατά την διάρκεια της συνεδρίας, οι πνευματικές συνδέσεις της Κατρίν ήταν φανερά κλειστές. Παρακινήθηκα εσωτερικά να την ρωτήσω για τις χειροπρακτικές της συνεδρίες. Την ρώτησα και σύντομα ανακάλυψα ότι το θέμα αυτό ήταν συνδεδεμένο με το μπλοκάρισμα της Κατρίν που αφορούσε την επιχείρηση της.

Επειδή ήξερα ότι ήταν ακουστική την ρώτησα να μου πει τι είχε ακούσει κατά τη χειροπρακτική που την έκανε να κλείσει την επικοινωνία της. Αφού έμεινε άναυδη από την ερώτηση μου, αναστέναξε και μου είπε ότι είχε ακούσει καθαρά μια προειδοποίηση που της είπε ότι αν κάνει σχέση με τον παντρεμένο άντρα η εμπειρία που θα έχει θα είναι συναισθηματικά οδυνηρή. Έτσι ασυνείδητα είχε αποφασίσει να απομακρύνει την προειδοποίηση αυτή. Δυστυχώς, θέλοντας να κλείσει το κύριο πνευματικό κανάλι επικοινωνίας της για έναν τομέα της ζωής της, το έκλεισε για όλους.

Έτσι αποφάσισε να κοιτάξει κατάματα τα συναισθήματα της και αποφάσισε να σταματήσει τις χειροπρακτικές συνεδρίες με τον Δρ. Ρον. «Θέλω να ακούσω την αλήθεια να μου μιλά πάλι» είπε. Τον επόμενο μήνα που μίλησα μαζί της, μου είπε ότι η πνευματική της ακοή είχε αποκατασταθεί πλήρως.

Doreen3

Καθώς ήμουν απασχολημένη με τη νέα μου πελάτισσα, την Τρίσα, είδα μια νοητική εικόνα του καπέλου μιας νοσοκόμας πάνω από το κεφάλι της. «Είσαι θεραπεύτρια, ε;» τη ρώτησα. Όταν η Τρίσα απάντησε «ναι», αυτό δεν με εξέπληξε καθόλου. Είχα ανακαλύψει ότι η εσωτερική μου καθοδήγηση με βοηθά με τους πελάτες που είναι θεραπευτές, όπως νοσοκόμες, γιατρούς, μαθητές θεραπευτικών τεχνών και συνήθως βλέπω το ίδιο καπέλο νοσοκόμας. Ξέρω ότι είναι συμβολικό γιατί δεν φοράνε οι νοσοκόμες δεν φοράνε πια το καπέλο αυτό.

Όταν γενικότερα διδάσκω μαθήματα για την εσωτερική καθοδήγηση, παρατηρώ ότι αφού οι μαθητές συνειδητοποιήσουν τα 4 είδη εσωτερικής καθοδήγησης που υπάρχουν, αυτόματα αρχίζουν να έχουν περισσότερες ενορατικές εμπειρίες. Είναι σαν να δίνει η γνώση αυτή, άδεια στο υποσυνείδητο να επιτρέψει μια μεγαλύτερη ροή πνευματικής διαίσθησης.

Τζιμ

Τον Ιανουάριο του 1996 ο Τζιμ Κλαρκ οδηγούσε με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων την ώρα σε έναν αυτοκινητόδρομο στο Παλμ Σπρινγκς, όταν παρατήρησε ένα σταματημένο αυτοκίνητο κάθετα μπροστά του. Η οδηγός του αυτοκινήτου, μια ηλικιωμένη γυναίκα η οποία περίμενε για να στρίψει αριστερά, στην άλλη πλευρά του αυτοκινητοδρόμου, δεν είχε δει τον Τζιμ που ερχόταν κατά πάνω της. Φαινόταν αναπόφευκτο ότι ο Τζιμ θα έπεφτε με τη μούρη του αυτοκινήτου του κάθετα πάνω στην πόρτα του οδηγού της ηλικιωμένης γυναίκας.

Πάτησε τέρμα τα φρένα και το αυτοκίνητο του άρχισε να ντεραπάρει και να πηγαίνει δεξιά κι αριστερά. Ξαφνικά άκουσε μια δυνατή φωνή «Άσε το τιμόνι ΤΩΡΑ!». Σήκωσε αυτόματα τα χέρια του από το τιμόνι και το πόδι του από το φρένο. Και παρόλο που δεν είχε πιστέψει σε αγγέλους η πνευματικότητα στο παρελθόν, εντυπωσιάστηκε όταν είδε το τιμόνι να κινείται από μόνο του και το φρένο να ανεβοκατεβαίνει σαν να το πάταγε μια αόρατη δύναμη. Το αυτοκίνητο θαυματουργά πέρασε ξυστά από το πίσω μέρος του αυτοκινήτου της ηλικιωμένης γυναίκας. Στην άκρη του αυτοκινήτου υπήρχε ένα χαντάκι 3 μέτρων και ο αγγελικός οδηγός κατάφερε να αποφύγει με ασφάλεια και το χαντάκι.

Βιρτζίνια

Πρόσφατα η Βιρτζίνια αντιμετώπισε μια πρόκληση στη δουλειά της. Όποτε τηλεφωνούσε σε έναν αγοραστή ενός καταστήματος, εκείνος δεν ήταν ποτέ στο γραφείο του και δεν απαντούσε στα μηνύματα της. Αναρωτήθηκε λοιπόν «Τι είναι αυτό που κάνω, το οποίο δημιουργεί αυτό το πρόβλημα». Και έλαβε την απάντηση «δεν προσδοκάς ότι αυτός πράγματι θα αγοράσει τα προϊόντα σου, οπότε του τηλεφωνείς τις λάθος ώρες». Ακούγοντας την απάντηση αυτή, η Βιρτζίνια στραβοκατάπιε γιατί αναγνώρισε την αλήθεια. Όντως βαθιά μέσα της πίστευε ότι το άτομο αυτό θα την απέρριπτε.

Αποφάσισε λοιπόν να κάνει κάτι γι’ αυτό. Κάθε μέρα έκανα θετικές δηλώσεις και οραματιζόταν τα προϊόντα της να πωλούνται στο κατάστημα του συγκεκριμένου ατόμου. Στην συνέχεια, γεμάτη αυτοπεποίθηση, ζήτησε να πάρει απάντηση στο πότε θα ήταν η πιο κατάλληλη ώρα για να τηλεφωνήσει στο γραφείου του ατόμου αυτού. Κάθε μέρα ρωτούσε και για τρεις μέρες άκουγε μια σιγανή φωνή να λέει «τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή, περίμενε λίγο ακόμα». Την 4η μέρα όμως πήρε την απάντηση «τηλεφώνησε του αμέσως τώρα». Χωρίς δισταγμό του τηλεφώνησε, εκείνος απάντησε και με πολύ φιλικό τρόπο την κάλεσε στο γραφείο του. Και όταν συναντήθηκαν της έκανε μια μεγάλη παραγγελία, μεγαλύτερη από αυτήν που είχε φανταστεί η Βιρτζίνια.

Doreen4

Ένα από τα πιο βαθιά και δυνατά οράματα που έλαβα ποτέ, ήταν σε απάντηση μιας ξεκάθαρης ερώτησης μου προς το Θεό «πώς μπορώ να έρθω κοντύτερα σε Σένα;» Είχα ρωτήσει με όλη τη δύναμη των συναισθημάτων μου, ενώ καθόμουν σε ένα σταθμό τραίνων. Μόλις είχα τελειώσει το γράψιμο ενός βιβλίου το οποίο μου είχε πυροδοτήσει τη συνειδητοποίηση ότι δεν ένοιωθα τόσο κοντά στο Θεό όσο ήθελα.

Τη στιγμή που έκανα την ερώτηση, άκουσα την ανακοίνωση του τραίνου μου από τα μεγάφωνα. Άνοιξα τις πόρτες της αίθουσας για να πάω στο τραίνο. Εκείνη τη στιγμή έλαβα την Θεϊκή οπτική απάντηση μου. Παντού έβλεπα ανθρώπους που έλαμπαν με το πιο φωτεινό, πιο λευκό φως που είχα δει ποτέ. Σχεδόν δεν μπορούσαν να δω τα πρόσωπα ή τα σώματα των ανθρώπων. Το φως κυριαρχούσε στα πάντα. Παρ’ ότι ήταν ένα σκοτεινό και μουντό απόγευμα, κάθε άνθρωπος έμοιαζε με φως έντασης χιλίων βατ.

Μάρθα

Η πελάτης μου Μάρθα Ναραβέτ, ήταν διευθύντρια ενός γυμνασίου και είχε έρθει σε μένα για πνευματική θεραπεία ενός πόνου στην πλάτη της. Είχε προσπαθήσει τα πάντα (χειροπρακτική, ρέϊκι, βοτανολογία), αλλά τίποτα δεν φαινόταν να δουλεύει. Ο ορθοπεδικός της σύστησε να κάνει άμεσα χειρουργική επέμβαση. Συχνά ξεκινώ τις συνεδρίες πνευματικής θεραπείας ρωτώντας τον πελάτη μου «τι προσπαθούσε να σου πει ο Θεός το οποίο εσύ φοβάσαι να ακούσεις;». Η ερώτηση μου συνήθως ξαφνιάζει τους πελάτες, όμως αποφέρει ειλικρινείς απαντήσεις. Η Μάρθα πήρε μια βαθιά ανάσα. Όταν το έκανε, εγώ άκουσα ενορατικά ότι ο πόνος της πλάτης της προερχόταν από το γεγονός ότι εργαζόταν σε λάθος γυμνάσιο. Ήθελε να εργαστεί αλλού για να είναι πιο κοντά στην οικογένεια της. Όμως επειδή είχε συχνά διαφωνίες με το τωρινό αφεντικό της, ήταν απαραίτητο πριν αφήσει την παρούσα εργασία της να δημιουργήσει μια γαλήνια σχέση με το αφεντικό της.

Παρόλη την ακουστική διαίσθηση που είχα εγώ, ήξερα ότι ήταν καλύτερα να παραδεχθεί όλα αυτά η ίδια η Μάρθα. Ρώτησα «τι προσπαθεί να σου πει η πλάτη σου μ’ αυτόν τον πόνο;» Η Μάρθα ξεψυχισμένα ψιθύρισε «ότι φοβάμαι». «Τι φοβάσαι;» την ρώτησα. Φοβόταν είπε να αφήσει την τρέχουσα εργασία της μήπως η επόμενη ήταν πιο χαμηλού μισθού ή πιο χαμηλού κύρους. Και καθώς μίλαγε και ανέλυε τα συναισθήματα της για περίπου είκοσι λεπτά, ρώτησα πώς ένοιωθε την πλάτη της και έκπληκτη ανακάλυψε ότι δεν πονούσε πια. Δίδαξα λοιπόν στη Μάρθα πώς να ακούει την εσωτερική της καθοδήγηση, την ακολούθησε βήμα-βήμα και μέσα σε τρεις μήνες προσελήφθη σε ένα σχολείο με μεγαλύτερο κύρος και μεγαλύτερο μισθό. Σήμερα η πλάτη της δεν πονά και δεν φοβάται πια την εσωτερική της καθοδήγηση.

Πατρίς

Η Πατρίς πάντα ήξερε ότι προοριζόταν για να υπηρετήσει έναν ανώτερο σκοπό στον κόσμο, αλλά δεν ήξερε ποιος ήταν αυτός. Προσευχήθηκε λοιπόν προς το Θεό για να της δείξει τι να κάνει. Στην αρχή δεν συνέβη τίποτα, κανένα σημάδι και καμία λέξη. Ευτυχώς δεν έχασε ποτέ την ελπίδα της. Συνέχισε να προσεύχεται.

Μια Κυριακή πρωί ξύπνησε απότομα. Καθώς άνοιξε τα μάτια της, είδε μπροστά της τις λέξεις «Ο Θεός τα κάνει εύκολα». Ταυτόχρονα άκουσε μια φωνή να της λέει τις ίδιες λέξεις. Η πρώτη σκέψη της Πατρίς ήταν «ουαου, ωραίος τίτλος για βιβλίο, ίσως γράψω το βιβλίο αυτό κάποια στιγμή». Και έκλεισε τα μάτια για να συνεχίσει να κοιμάται.

Όμως δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Μια έντονη αίσθηση της είπε «σήκω και γράψε το βιβλίο». Η αίσθηση ήταν ξεκάθαρη και η Πατρίς ένοιωσε σαν να ήταν εντολή, όχι αίτημα. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι και πήρε ένα στυλό και χαρτί. Η ίδια εσωτερική φωνή που της είχε μιλήσει πριν, τώρα υπαγόρευε προτάσεις που η Πατρίς έγραφε στο χαρτί. Μια ώρα αργότερα, είχε γράψει είκοσι σελίδες. Η φωνή μίλησε πάλι και είπε «αυτό είναι ένα βιβλίο που θα πάει σ’ όλο τον κόσμο και θα επαναφέρει τους ανθρώπους αυτού του πλανήτη στο θαύμα που λέγεται Θεός». Τον επόμενο χρόνο οι εκδόσεις Γουώρνερ εξέδωσαν την εσωτερική υπαγόρευση της Πατρίς σαν βιβλίο με τίτλο «Ο Θεός τα κάνει εύκολα». Η εσωτερική της καθοδήγηση είχε πάρει τη μορφή βιβλίου.

Κάθυ

Όταν η Κάθυ πήγε σε μια συνέντευξη για να την προσλάβει μια μεγάλη χρηματιστηριακή εταιρεία, ένοιωσε το στομάχι της να σφίγγεται τόσο που ένοιωθε ναυτία. Ο άνθρωπος που μίλησε μαζί της φαινόταν αρκετά ευχάριστος και η εργασία και ο μισθός ήταν άριστα. Άρα γιατί το στομάχι της είχε γίνει κόμπος; Από εμπειρία η Κάθυ αναγνώρισε την αίσθηση αυτή σαν προειδοποίηση για κάτι αρνητικό. Εντούτοις, όταν ο υπεύθυνος της πρόσφερε μια υψηλόμισθη θέση, εκείνη άκουσε τον εαυτό της να δέχεται.

Την δεύτερη μέρα της εργασίας της στη χρηματιστηριακή, κατάλαβε γιατί είχε λάβει την καθοδήγηση αυτή. Ανακάλυψε ότι οι τρεις προκάτοχοι της είχαν παραιτηθεί λόγω του σκληρού και γεμάτου στρες περιβάλλοντος εργασίας. Μέσα σε ένα μήνα η Κάθυ βρέθηκε στην ίδια θέση και παρέδωσε την παραίτηση της.

Ιατρός

Ένας ιατρός μου είπε ότι κάθε φορά γνωρίζει τη διάγνωση για τον κάθε ασθενή μέσα σε λίγα λεπτά: «Οι ασθενείς όμως δεν δέχονται τη διάγνωση μου και κάνουν διάφορες πολυδάπανες εργαστηριακές εξετάσεις, οι οποίες τελικά πάντα συμφωνούν με την αρχική μου διάγνωση». Ο ιατρός αυτός αισθάνθηκε ανακούφιση που τελικά είχε ένα όνομα για την άμεση διάγνωση: τηλεπαθητική γνώση.

Η τηλεπαθητική γνώση είναι μια ξαφνική ιδέα, αρχή, σκέψη ή στοιχείο που έρχεται από το πουθενά, συνήθως σαν απάντηση σε μια ερώτηση μας. Όπως κάθε μορφή εσωτερικής καθοδήγησης είναι πάντα προληπτική παρά καταστροφική. Οι πληροφορίες έρχονται σαν ολοκληρωμένα κομμάτια, σαν ένα βιβλίο που φορτώθηκε στη μνήμη ενός υπολογιστή σε ένα δευτερόλεπτο.

Οι άνθρωποι οι οποίοι είναι κυρίως τηλεγνωστικοί είναι συνήθως ιδιαίτερα ευφυείς. Συχνά δουλεύουν σαν ερευνητές, καθηγητές, συγγραφείς, κλπ. και συχνά ζουν με πολλές αμφιβολίες σχεδόν για τα πάντα.

Σίντυ

Μια από τις πελάτισσες μου, η Σίντυ, μου είπε πως όταν συναντάει έναν άντρα για πρώτη φορά, γνωρίζει σε μια «φλασιά» την πορεία της σχέσης: τι προβλήματα θα συναντήσουν σαν ζευγάρι και τα σκαμπανεβάσματα της ερωτικής τους ζωής. Έτσι τώρα η Σίντυ αρχίζει να μαθαίνει να τις εμπιστεύεται προτού ξεκινήσει μια νέα σχέση.

Έχω δει πως όταν οι τηλεγνωστικοί καταλάβουν ότι οι ξαφνικές τους ιδέες προέρχονται από τον Πάνσοφο Νου, τότε παρατάνε τον σκεπτικισμό τους και αρχίζουν να χαίρονται το πνευματικό τους δώρο.

Τζακελύν

Πολλές μεγάλες εφευρέσεις, βιβλία και ενοράσεις έχουν κατέβει από όνειρα. Έχετε πιθανόν ακούσει για συγγραφείς, επιχειρηματίες και εφευρέτες να ξυπνάνε με μια ιδέα κλειδί.

Η Τζακελύν, είχε ένα ζωντανό όνειρο κατά το οποίο έλαβε όλη την πλοκή μιας ιστορίας, ολοκληρωμένη με ονόματα των χαρακτήρων. Σημείωσε τα περιεχόμενα του ονείρου και έκρυψε τις σημειώσεις. Μετά από ενάμιση χρόνο, μετέτρεψε τις σημειώσεις σε πέντε κεφάλαια τα οποία έστειλε σε ένα λογοτεχνικό πράκτορα. Ο πράκτορας ενθουσιάστηκε με το βιβλίο και μια Παρασκευή το έστειλε σε συντάκτες διαφόρων εκδοτικών οίκων. Τη Δευτέρα ο πράκτορας τηλεφώνησε στην Τζακελύν για να της πει ότι οι εκδόσεις Βίκινγκ της προσέφεραν μισό εκατομμύριο δολάρια για ένα συμβόλαιο δύο βιβλίων.

Δέχτηκε την προσφορά και το βιβλίο «Το Βαθύ Τέλος του Ωκεανού» ήταν μπεστσέλλερ από την αρχή. Μετά τη Όπρα Γουίνφρι το επέλεξε σαν το πρώτο βιβλίο που παρουσιάστηκε στην τηλεοπτική της εκπομπή κι έτσι έγινε νούμερο ένα στον κατάλογο των μπεστσελλερ των Νου Γιορκ Ταιμς.

Παράδοξο1

Στην τέχνη και επιστήμη της συνειδητής δημιουργίας υπάρχει ένα φαινομενικό παράδοξο: Κάθε φορά που βάζουμε πρόθεση να δημιουργήσουμε κάτι στην υλική πραγματικότητα, αυτόματα δημιουργούμε και την «πραγματικότητα» της μη ύπαρξης του, του γεγονότος ότι αυτή την στιγμή δεν υπάρχει.

Με άλλα λόγια σκοντάφτουμε στο αδιέξοδο του «δυϊσμού» και της διπολικότητας η οποία κυριαρχεί στον υλικό κόσμο.

Κόσμος Δυϊσμού

Τα πάντα στον υλικό κόσμο υπόκεινται στον δυϊσμό. Τα πάντα προσδιορίζονται από το αντίθετο τους. Τίποτα στον υλικό κόσμο δεν έχει νόημα και δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς να σκεφτούμε (έστω και υποσυνείδητα) το αντίθετο του: φως-σκοτάδι, ζεστό-κρύο, πλούτος-φτώχεια, υγεία-ασθένεια, κλπ.

Έτσι όσο εξετάζουμε το φαινόμενο της πρόθεσης από το επίπεδο του υλικού κόσμου (του γραμμικού κόσμου και χρόνου), το παράδοξο της δημιουργίας ενός στόχου και της ταυτόχρονης μη ύπαρξης του στόχου θα εξακολουθεί να παραμένει παράδοξο.

Ανώτερη Θέαση

Αν όμως εξετάσουμε το φαινόμενο της πρόθεσης από το επίπεδο του ανώτερου εαυτού ο οποίος βρίσκεται σε μια ανώτερη διάσταση η οποία δεν είναι γραμμική αλλά ολιστική (κυκλική θα λέγαμε εάν θα έπρεπε να την αποτυπώσουμε με κάποιο σχήμα), έχουμε την δυνατότητα να το κατανοήσουμε διαφορετικά.

Αν λυγίσουμε τα άκρα μιας ευθείας ράβδου τα οποία είναι οι αντίθετοι πόλοι, ώστε να ακουμπήσει το ένα το άλλο και να ενωθούν θα δημιουργήσουμε κύκλο. Μέσα στον κύκλο κατανοούμε ότι τα σημεία τα οποία ήταν αντίθετα στην ράβδο, στον κύκλο είναι το ίδιο ακριβώς σημείο. Δηλαδή είναι συμπληρωματικά και ολοκληρωμένα.

Από το επίπεδο της διάστασης του ανώτερου εαυτού, τα πάντα είναι ολοκληρωμένα και πλήρη.

Πλούτος-Φτώχεια

Για παράδειγμα ο πλούτος. Στο γραμμικό επίπεδο η πρόθεση για πλούτο τονίζει ταυτόχρονα και την πραγματικότητα της μη ύπαρξης του πλούτου. Τονίζει το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή πλούτος δεν υπάρχει.

Εάν μείνουμε στο γραμμικό επίπεδο θα είμαστε προσκολλημένοι στον ένα πόλο και θα αντιστεκόμαστε (συνήθως υποσυνείδητα) στον αντίθετο πόλο. Θα θέλουμε πλούτο, αλλά στην πράξη θα αντιστεκόμαστε στην φτώχεια. Και δυστυχώς σε ότι αντιστεκόμαστε το δυναμώνουμε και το κάνουμε πιο αληθινό.

Και αυτός είναι και ο λόγος που τελικά δεν έχουμε πλούτο.

Πληρότητα

Εάν όμως πάμε στο επίπεδο του ανώτερου εαυτού, εκεί που όλες οι έννοιες είναι πλήρεις και ολοκληρωμένες, αντιλαμβανόμαστε ότι η συνειδητοποίηση της φτώχειας στην πραγματικότητα εξυπηρετεί την πραγματικότητα της αφθονίας.

  • Στην κατάσταση της φτώχειας είναι που αντιλαμβανόμαστε πόσο πολύ επιθυμούμε την κατάσταση της αφθονίας.
  • Στην κατάσταση της φτώχειας είναι που αντιλαμβανόμαστε πόσο καλά μας κάνει να νοιώθουμε η κατάσταση της αφθονίας.
  • Η κατάσταση της οποιασδήποτε έλλειψης είναι που μας βοηθά να ξεκαθαρίσουμε πόσο θέλουμε αυτό που θέλουμε.

Από το επίπεδο του ανώτερου εαυτού τα φαινομενικά αντίθετα παύουν να είναι αντίθετα και «σε αντιπαράθεση», παύουν να είναι «μισές αλήθειες», αλλά γίνονται μια ολοκληρωμένη αλήθεια η οποία εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό. Από το επίπεδο του ανώτερου εαυτού μπαίνουμε σε μια κατάσταση συνειδητότητας η οποία χαρακτηρίζεται από πληρότητα.

Στην ουσία δεν υπάρχει τίποτα που να χρειάζεται να «δημιουργήσουμε», επειδή τα πάντα ήδη υπάρχουν μέσα μας, απλά περιμένουν να επιτρέψουμε (ναι εμείς να επιτρέψουμε) να εκδηλωθούν στον υλικό κόσμο.

Παράδοξο2

Από το επίπεδο αυτό βιώνουμε ακόμη ένα «φαινομενικό παράδοξο»: την πρόθεση της μη πρόθεσης. Την κατάσταση συνειδητότητας του ανώτερου εαυτού στην οποία βιώνουμε πληρότητα και άρα δεν υπάρχει τίποτα στο Σύμπαν το οποίο να χρειάζεται την πρόθεση μας για να δημιουργηθεί. Τα πάντα υπάρχουν ήδη στο Σύμπαν και εμείς απλά επιτρέπουμε τις προθέσεις του ανώτερου εαυτού μας να εκδηλωθούν στον υλικό κόσμο.

Σε πρακτικό επίπεδο αυτό συμβαίνει κάθε φορά που έχουμε έμπνευση να κάνουμε κάτι. Σε αυτή την κατάσταση της έμπνευσης, αυτό που γίνεται είναι ότι το Σύμπαν εκδηλώνεται μέσα από εμάς στον υλικό κόσμο. Και αυτός είναι και ο λόγος που οι εμπνευσμένες πράξεις είναι πάντοτε εύκολες να πραγματοποιηθούν και φέρνουν συνήθως καλύτερα αποτελέσματα.

Αυτός λοιπόν είναι και ο πιο ωραίος τρόπος να ζούμε τις ζωές μας, ο εμπνευσμένος τρόπος. Είμαστε ήσυχοι και πλήρεις και όταν έλθει η κατάλληλη στιγμή, εκδηλώνουμε στον υλικό μας κόσμο την έμπνευση που έχουμε δεχθεί από τον ανώτερο εαυτό μας με εσωτερική καθοδήγηση.

Wayne Dyer – Inspiration

Μια εκπληκτική ομιλία του Wayne Dyer, για πολλούς η καλύτερη που έχει δώσει.

Κατά την ομιλία αυτή αναλύει τι σημαίνει γι' αυτόν «έμπνευση», καθώς και παραδείγματα από την ζωή του τα οποία του χάρισαν έμπνευση.

 

 

 

 

 


«Πως» Αντί «Τι»

Οι ιδιοφυΐες είναι ιδιοφυΐες επειδή γνωρίζουν «πώς» να σκέφτονται, αντί «τι» να σκέφτονται. 

Οι μεγάλοι καλλιτέχνες, συγγραφείς, μουσικοί, ή ποιητές γίνονται μεγάλοι επειδή αποκτούν την συνήθεια να βασίζονται πάνω στη «μικρή αυτή φωνή» που τους μιλάει εσωτερικά, με τη δύναμη της δημιουργικής φαντασίας.

Οι καλύτερες ιδέες τους έρχονται σαν «διαισθήσεις».

Ορισμός

Ιδιοφυΐα είναι όποιος έχει ανακαλύψει πώς να αυξάνει τις δονήσεις της σκέψης του κατά βούληση σε τέτοιο βαθμό έτσι ώστε να μπορεί ελεύθερα να επικοινωνεί με πηγές γνώσης άγνωστες και άρα μη προσβάσιμες στους κοινούς ανθρώπους μέσω των συνηθισμένων τρόπων σκέψης.

Οι ιδιοφυΐες εργάζονται με έναν ειδικό τρόπο, τέτοιο που επιτυγχάνουν να δραστηριοποιήσουν την ιδιότητα της δημιουργικής φαντασίας τους κατά βούληση, ενώ ο μέτριος άνθρωπος δεν γνωρίζει τίποτα γι’ αυτήν την ιδιότητα.

Η δημιουργική αυτή φαντασία λειτουργεί περίπου σαν «έκτη αίσθηση», και είναι αυτή ακριβώς η ιδιότητα που δημιουργεί.

Τα 3 Βήματα

Η ουσία της διαδικασίας της μεθόδου που χρησιμοποιεί ο επιστήμονας-εφευρέτης-ιδιοφυΐα αποτελείται από 3 απλά βήματα:

1. Προσφέρει στη διάνοια του το απαραίτητο συναισθηματικό ερέθισμα ώστε να λειτουργήσει σε ένα πεδίο υψηλότερο από αυτό του μέσου ανθρώπου. Αυτό μπορεί να είναι έρωτας, ή έντονος πόθος, ή η αγάπη που κρύβεται πίσω από αυτό τον πόθο.

2. Συγκεντρώνεται στα γνωστά δεδομένα της εφεύρεσης του, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί στο μυαλό του και μια τέλεια εικόνα των αγνώστων δεδομένων του ημιτελούς τμήματος της εφεύρεσης του. Κρατά την εικόνα αυτή στο νου του μέχρις ότου αυτή γίνει γνωστή στο υποσυνείδητο του.

3. Μετά χαλαρώνει, καθαρίζει το νου από κάθε σκέψη και περιμένει την απάντηση με τη μορφή «έκλαμψης».

Einstein

Οι στιγμές «εύρηκα» συμβαίνουν σε κάθε τομέα της ζωής. Οι καλλιτέχνες πάντα αντλούσαν από τις διαισθητικές δυνάμεις τους.

Ο Einstein, ανακάλυψε τη θεωρία της σχετικότητας όχι καθισμένος στο γραφείο του, αλλά ξαπλωμένος σ’ έναν λόφο μια καλοκαιρινή μέρα. Σύμφωνα με δική του περιγραφή κοίταζε ψηλά με μισόκλειστα μάτια και ο ήλιος έκανε ιριδισμούς πάνω στα βλέφαρα του οι οποίοι αναλύονταν σε χιλιάδες μικροσκοπικές ακτίνες. Αναρωτήθηκε πώς θα ήταν να ταξίδευε πάνω σε μία από αυτές τις ηλιαχτίδες και φαντάστηκε τον εαυτό του να διασχίζει το σύμπαν. Η φαντασία του τον πήγε σε ένα μέρος που η τυπική του εκπαίδευση στη φυσική του έλεγε ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Αυτό τον προβλημάτισε. Πήγε στον μαυροπίνακα του και πιστεύοντας ότι η φαντασία του είναι πιο σωστή από την εκπαίδευση του, επινόησε νέα μαθηματικά για να εξηγήσει την αλήθεια των όσων του είχε δει στη φαντασία του.

Μαρία Κιουρί

Η Μαρία Κιουρί εργαζόταν σκληρά πάνω σε ένα μαθηματικό πρόβλημα επί τρία χρόνια. Είχε κάνει όλα όσα μπορούσε να κάνει. Ήταν μαθηματική μεγαλοφυΐα και είχε αποτύχει. Είχε αποτύχει πλήρως. Μια νύχτα εγκατέλειψε την όλη ιδέα. Φαινόταν να μην την πηγαίνει πουθενά. Τρία χρόνια είναι πάρα πολύς καιρός για ένα πρόβλημα. Εκείνη τη νύχτα εγκατέλειψε την ιδέα. Μέσα στη νύχτα όμως, ξύπνησε, πήγε στο γραφείο της, έλυσε το μαθηματικό πρόβλημα και γύρισε στο κρεβάτι της και ξανακοιμήθηκε.

Το επόμενο πρωί, ετοιμαζόταν να ξεκινήσει κάτι καινούργιο, να δουλέψει σε ένα καινούργιο σχέδιο. Όταν πήγε στο γραφείο της, δεν πίστευε στα μάτια της. Η λύση του μαθηματικού προβλήματος βρισκόταν πάνω στο γραφείο. Κανένας δεν είχε μπει στο γραφείο. Μόνο ο υπηρέτης, αλλά ήταν αδύνατον να το λύσει ο υπηρέτης. Κοίταξε το γραφικό χαρακτήρα. Έμοιαζε με το δικό της αν και όχι ακριβώς. Ύστερα θυμήθηκε πως τη νύχτα είδε ένα όνειρο. Ονειρεύτηκε πως έγραφε και πως ήταν σίγουρη ότι θα έλυνε το πρόβλημα. Και τότε θυμήθηκε ολόκληρο το όνειρο. Είχε λύσει το πρόβλημα μέσα στο όνειρο της.

Edison

 

 

Ο Thomas Edison δοκίμασε πολλές χιλιάδες διαφορετικούς συνδυασμούς ιδεών, χρησιμοποιώντας τη συνθετική ικανότητα της φαντασίας του πριν κατορθώσει να εναρμονιστεί με τη δημιουργική πλευρά της και βρει την απάντηση που τελειοποίησε το αναμμένο φως.

 

 

 

 

 

Tesla

Η μέθοδος μου είναι διαφορετική. Δεν τρέχω παρορμητικά να κάνω κατευθείαν δουλειά. Όταν μου έλθει μια καινούργια ιδέα, ξεκινώ αμέσως να την κτίζω στην φαντασία μου, κάνω τις απαραίτητες βελτιώσεις και λειτουργώ την συσκευή μέσα στο μυαλό μου. Όταν έχω προχωρήσει αρκετά έτσι ώστε να ενσωματώσω κάθε δυνατή βελτίωση που να μπορώ να σκεφτώ και δεν βλέπω πια κανένα λάθος πουθενά, τότε και μόνο τότε αρχίζω το προϊόν που βρίσκεται μέσα στο κεφάλι μου να το υλοποιώ στην υλική πραγματικότητα.

Και δεν νομίζω ότι υπάρχει μεγαλύτερη συγκίνηση που να μπορεί να διαπεράσει μια ανθρώπινη καρδιά από την συγκίνηση που νοιώθει ο εφευρέτης καθώς βλέπει ένα δημιούργημα του μυαλού του να ξεδιπλώνεται στην υλική πραγματικότητα και να γίνεται επιτυχία.

Βούδας

Το ίδιο ακριβώς συνέβη και στο Βούδα. Δούλευε επί έξι χρόνια, προσπαθούσε με κάθε πιθανό τρόπο να φτάσει στη φώτιση και δεν μπορούσε. Έφτασε στην ίδια κατάσταση που είχε φτάσει και η Μαρία Κιουρί και μια νύχτα αποφάσισε να εγκαταλείψει το όλο σχέδιο.

Είπε: «Δεν υπάρχει πουθενά να πάω και δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα και το ξεχνάω». Εκείνη τη νύχτα κοιμήθηκε χαλαρός και εκείνη τη νύχτα φωτίστηκε. Το πρωί όταν άνοιξε τα μάτια του, ήταν ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος.

 

Ανώτερη Ενέργεια

Να θυμάσαι: Η έμπνευση είναι ανώτερη ενέργεια. Συμβαίνει μόνον όταν έχεις δώσει τον καλύτερο σου εαυτό, όταν τα έχεις δώσει όλα, μόνο τότε συμβαίνει. Όταν η εγκεφαλική σου ικανότητα φτάνει στο μέγιστο, μόνο τότε αρχίζει να δουλεύει η έμπνευση.

Εκείνα τα έξι χρόνια είναι απαραίτητα. Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να φτάσεις στη μη προσπάθεια.