santorini1.jpg

Τρόπος Σκέψης - Ο Ισχυρότερος Πυλώνας Υγείας

Εισαγωγή

Ο τρόπος σκέψης σου έχει τεράστια επίδραση πάνω στο επίπεδο της υγείας σου, στο επίπεδο ευτυχίας σου καθώς και στην αίσθηση ολοκλήρωσης που θα βιώνεις αν νοιώθεις ότι ζεις μια ζωή με νόημα. 

Πέρα από το τεράστιο ποσοστό το οποίο έχουν οι τροφές με τις οποίες τρέφεσαι (και τελικά ενσωματώνεις) στο να καθορίζουν την υγεία, ευεξία, ζωτικότητα και ενεργητικότητα σου, ο τρόπος που σκέφτεσαι έχει εξίσου σημαντικό, ίσως και σημαντικότερο ρόλο ρόλο. Έτσι κι αλλιώς, το πρώτο βήμα για να τροποποιήσεις την διατροφή σου προς όφελος σου, είναι να αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι.

Υπάρχουν έρευνες και παρατηρήσεις οι οποίες μας δείχνουν αντιστοιχία νοητικών προτύπων και των πιθανών ασθενειών τις οποίες αυτά δημιουργούν.

Κάθε νοητική αντιστοιχία μπορεί να μην ισχύει 100% για όλους τους ανθρώπους, όμως μπορεί να γίνει σημείο αναφοράς.
Μερικά παραδείγματα ακολουθούν στην συνέχεια.

Καρδιά-Αίμα

Οι άνθρωποι που παθαίνουν καρδιακή προσβολή σπάνια ζουν χαρούμενη ζωή. Έχουν αποστραγγίσει την χαρά από την καρδιά τους (για διάφορους λόγους, οικονομικούς, κοινωνικούς, επαγγελματικούς, συναισθηματικούς). Αν δεν βρουν τον χρόνο και τον τρόπο να εκτιμήσουν τις χαρές της ζωής, τότε πολύ πιθανόν θα οδηγηθούν και πάλι σε μια δεύτερη καρδιακή προσβολή.

Η καρδιά αντιπροσωπεύει την αγάπη και το αίμα αντιπροσωπεύει τη χαρά. Η καρδιά διοχετεύει με στοργή τη χαρά σε όλο μας το σώμα. Όταν αρνιόμαστε στον εαυτό μας τη χαρά και την αγάπη, τότε η καρδιά ζαρώνει και παγώνει, το αίμα γίνεται νωθρό και σιγά-σιγά οδηγούμαστε σε αναιμία, στηθάγχη και καρδιακή προσβολή.

Η αρτηριοσκλήρυνση δείχνει αντίσταση, ένταση και σκληρή στενοκεφαλιά, δηλαδή άρνηση να δει κανείς το καλό, άρνηση να δει τη χαρά της ζωής.

Οίδημα

Το οίδημα, δηλαδή το πρήξιμο στο σώμα, αντιπροσωπεύει το λίμνασμα της συναισθηματικής σκέψης. Δημιουργούμε διάφορες καταστάσεις από τις οποίες «πληγωνόμαστε» και ύστερα παραμένουμε δεμένοι με τις αναμνήσεις της σκέψης αυτής. Κάθε φορά που επαναφέρουμε στη μνήμη μας τέτοιες σκέψεις, αυτόματα επαναφέρουμε και την αίσθηση του συναισθηματικού λιμνάσματος.

Το πρήξιμο συχνά μπορεί να αντιπροσωπεύει δάκρυα τα οποία πνίγουμε και δεν αφήνουμε να εκδηλωθούν, στρίμωγμα και παγίδευση την οποία νοιώθουμε, ή το φταίξιμο που ρίχνουμε σε άλλους για δικούς μας περιορισμούς.

Οι κιρσοί συχνά είναι αποτέλεσμα της εμμονής μας να παραμένουμε σε ένα μέρος ή σε μια δουλειά που μισούμε. Τότε οι φλέβες μας χάνουν την ικανότητα τους να μεταφέρουν τη χαρά στο σώμα μας.

Πόνος

Ο πόνος συχνά είναι ένδειξη ενοχής. Η ενοχή αποζητά τιμωρία και η τιμωρία φέρνει πόνο. Χρόνιοι πόνοι συχνά προέρχονται από χρόνιες ενοχές τόσο βαθιά θαμμένες που δεν συνειδητοποιούμε ότι τις έχουμε.

• Οι πονοκέφαλοι προέρχονται συχνά από άρνηση του εαυτού μας. Δεν δεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι, θεωρούμε ότι είναι λάθος.

• Οι ημικρανίες προέρχονται συχνά από αντίσταση στη ροή της ζωής και από την αίσθηση «δεν θέλω να με οδηγούν άλλοι».

Φλεγμονή

Οι φλεγμονές είναι συνήθως ενδείξεις θυμού, πιθανόν καταπιεσμένου.

• Η ιγμορίτιδα μπορεί να προέρχεται από πιθανή καταπίεση θυμού εξαιτίας ενοχλήσεων που δεχόμαστε από κάποιο άτομο στη ζωή μας το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά και για το οποίο έχουμε την αίσθηση ότι «μας συνθλίβει».

• Οι αρθρίτιδες συχνά προέρχονται από μια συνεχή διάθεση κριτικής και αυτοκριτικής και κριτική σε άλλους.

Ακαμψία

Η ακαμψία του σώματος συχνά αντιπροσωπεύει την ακαμψία στο νου μας. Αν πιστεύουμε ότι υπάρχει «μόνον ένας τρόπος» για να κάνουμε κάτι και δεν μπορούμε να κάνουμε αυτόν τον τρόπο για διάφορους λόγους, συχνά νοιώθουμε τους εαυτούς μας «πιασμένους».

Ο αυχένας αντιπροσωπεύει την ικανότητα της ευελιξίας των σκέψεων μας, την αντιμετώπιση της άλλης όψης ενός θέματος, την κατανόησης των απόψεων των άλλων ανθρώπων. Όταν έχουμε προβλήματα με τον αυχένα μας, συχνά σημαίνει ότι έχουμε υπερβολική ισχυρογνωμοσύνη πάνω στην δική μας άποψη.

Τα γόνατα, όπως και ο αυχένας, αντιπροσωπεύουν την ευελιξία του κάθε ατόμου. Εκφράζουν το εγώ και την ισχυρογνωμοσύνη. Πολλές φορές όταν προχωρούμε προς τα μπρος φοβόμαστε ότι θα λυγίσουμε και θα υποχωρήσουμε και τότε γινόμαστε αδιάλλακτοι. Αυτό όμως σκληραίνει τις αρθρώσεις. Επιθυμούμε να πάμε μπροστά, αλλά δεν θέλουμε να αλλάξουμε τις συνήθειες μας. Τα γόνατα μπορεί να χρειάζονται πολύ χρόνο να θεραπευτούν επειδή εμπλέκεται το εγώ μας και την υπερηφάνεια μας. Ο αστράγαλος αντίθετα θεραπεύεται πιο σύντομα.

Στομάχι

Το στομάχι χωνεύει όλες τις νέες ιδέες και εμπειρίες που αποκτούμε. Αν έχουμε στομαχικά προβλήματα, αυτό συνήθως σημαίνει ότι δεν αφομοιώνουμε καινούργιες εμπειρίες αποτελεσματικά. Ίσως φοβόμαστε, φοβόμαστε το καινούργιο. Έχουμε μειωμένη ικανότητα να αφομοιώσουμε το καινούργιο. Ποιον δεν μπορούμε να χωνέψουμε; Ποιος μας κάθεται στο στομάχι;

Το έλκος συνήθως είναι φόβος, ένας φόβος ότι «δεν είμαστε αρκετά καλοί» (για τους γονείς μας, για το αφεντικό μας, τον σύντροφο μας, κλπ.). Δεν μπορούμε να χωνέψουμε ποιοι είμαστε. Σπαράζουμε τα σωθικά μας προσπαθώντας να ευχαριστήσουμε τους άλλους. Η αυτοεκτίμηση μας είναι χαμηλή. Φοβόμαστε ότι οι άλλοι να ανακαλύψουν πόσο ανάξιοι είμαστε.

Καρκίνος

Ο καρκίνος συχνά προκαλείται από μια βαθιά μνησικακία που ζει μέσα στο σώμα μας για πολύ καιρό. Χρόνια δυσαρέσκεια, βαθύ μυστικό ή θλίψη, κάτι που έχει συμβεί στο παρελθόν το οποίο έχει καταστρέψει την έννοια της εμπιστοσύνης, σιγά-σιγά διαβρώνουν και κατατρώνε το σώμα. Ζούμε ξανά και ξανά παλιές εμπειρίες με σε αυτολύπηση.

Έτσι η ζωή γεμίζει με μια σειρά από απογοητεύσεις. Η πεποίθηση ότι δεν έχουμε καμιά ελπίδα και καμιά βοήθεια από πουθενά, διαποτίζει όλες μας τις σκέψεις και όλα μας τα κύτταρα.

Ο όγκος στον εγκέφαλο συχνά μπορεί να δείχνει ισχυρογνωμοσύνη, ξεροκεφαλιά και άρνηση να αλλάξει κανείς παλιά και απαρχαιωμένα πρότυπα σκέψης.

Εκφυλιστικά

Από άγνοια, αμέλεια, απαισιοδοξία, μανία αυτοκαταστροφής, ή προσπάθεια τιμωρίας των γύρω του, κάποιος σταματά κάποια στιγμή να αγαπά τον εαυτό του και σταματά να χρησιμοποιεί το σώμα του δημιουργικά. Και ότι δεν χρησιμοποιούμε τελικά καταστρέφεται.

• Στο Αλτσάιμερ υπάρχει έλλειψη ή σταμάτημα χρησιμοποίησης του εγκεφάλου. Αυτό προκαλεί την λανθασμένη εντύπωση ότι δεν χρειάζεται πια και σιγά-σιγά σταματά να δουλεύει.

• Όταν κάποιος θέλει συνειδητά ή μη συνειδητά να αυτοκαταστραφεί επειδή του συμβαίνει κάτι πολύ άσχημο κατά τη γνώμη του (για παράδειγμα δεν τα βγάζει πέρα με τις απαιτήσεις των άλλων), αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση σκλήρυνσης κατά πλάκας. Η αίσθηση που εκπέμπει είναι «αφήστε με, δε μπορώ, δε βλέπετε τι έχω πάθει;»

ΣΕΑΑ

Όταν κάποιος νοιώθει ότι δεν έχει καθόλου άμυνες απέναντι σε διάφορες καταστάσεις της ζωής και δεν έχει καθόλου ελπίδες, η αίσθηση αυτή σωματοποιείται και σιγά-σιγά το ανοσολογικό του σύστημα μέχρι πλήρους υποβαθμίσεως. Τελικά επέρχεται το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS).

Το άρθρο είναι ημιτελές. Θα συμπληρωθεί μέσα στο 2020.

Άγχος-Χαλάρωση

Το άγχος και η χαλάρωση είναι ασύμβατα μεταξύ τους. Είτε το ένα θα υπάρχει, είτε το άλλο, ποτέ και τα δύο ταυτόχρονα. Όταν είμαστε σε πλήρη εγρήγορση και σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης (για παράδειγμα όταν πρέπει να σβήσουμε μια φωτιά), ο οργανισμός μας θα δουλεύει σε αυξημένες στροφές για να μπορεί να είναι αποδοτικός. Στην περίπτωση αυτή όλες οι παράμετροι στρες στο σώμα μας θα είναι αυξημένες. Όταν όμως η κατάσταση έκτακτης ανάγκης τελειώσει, τότε φυσιολογικά οι στροφές μας θα πέσουν στο ρελαντί.

Άρα λοιπόν είτε θα έχουμε αυξημένες στροφές λειτουργίας, είτε θα δουλεύουμε στο ρελαντί. Και τα δύο ταυτόχρονα δεν μπορούν να συμβούν. Λίγο πολύ όπως την τραμπάλα δίπλα. Ή το ένα πιόνι θα είναι ανεβασμένο, ή το άλλο.

Κατ' Αναλογία

Η θεραπεία του άγχους είναι η χαλάρωση. Αν συνεχώς σκεφτόμαστε να διώξουμε το άγχος, ποτέ δεν θα φύγει γιατί το έχουμε συνέχεια στο μυαλό μας. Αν αντίθετα καλλιεργήσουμε την ικανότητα χαλάρωσης, τότε αυτόματα και ως δια μαγείας το άγχος δεν μπορεί να υπάρχει. Με τον ίδιο τρόπο, όταν ανάβουμε το φως, το σκοτάδι ως δια  μαγείας εξαφανίζεται.

Κατ' αναλογία λοιπόν, είτε θα δουλεύουν μέσα μας πεποιθήσεις οι οποίες θα μας αρρωσταίνουν, είτε θα δουλεύουν μέσα μας πεποιθήσεις οι οποίες θα μας διατηρούν υγιείς. Και τα δύο δεν μπορούν να συμβαίνουν ταυτόχρονα.

Έτσι στόχος είναι η καλλιέργεια πεποιθήσεων υγείας και ευτυχίας.

Όσο καθόμαστε και αναλύσουμε μία-μία τις αρνητικές πεποιθήσεις για να βρούμε τρόπο να τις μετατρέψουμε σε θετικές, όσο δηλαδή ασχολούμαστε μ' αυτές, τόσο τις τρέφουμε. Όταν αντίθετα αφιερώνουμε την πλειοψηφία του χρόνου μας καλλιεργώντας θετικές, οι αρνητικές αυτόματα εξαφανίζονται ως δια μαγείας.

Εναρμόνιση Με...

Για να καταφέρεις λοιπόν να αυξήσεις τα επίπεδα υγείας σου, ή να πετύχεις άλλα σημαντικά πράγματα στη ζωή σου (για τα οποία να νοιώθεις υπερήφανος και τα οποία να σε κάνουν να νοιώθεις πραγματικά ολοκληρωμένος σαν άνθρωπος), θα βοηθηθείς πολύ αν συντονίσεις τον τρόπο σκέψης σου καλλιεργώντας τέσσερις συγκεκριμένες θεμελιώδεις δεξιότητες ζωής:

  1. Να γνωρίζεις την τέχνη επιστημονικής διαχείρισης της προσωπικής σου ενέργειας.
  2. Να γνωρίζεις τα απαραίτητα συστατικά του μηχανισμού πραγματοποίησης δύσκολων στόχων.
  3. Να κατέχεις την ικανότητα δημιουργίας σχέσεων βαθιάς οικειότητας.
  4. Να γνωρίζεις την επιστήμη του αυτοδημιούργητου πλουτισμού.

Ναι η καλλιέργεια αυτή δεν είναι κάτι που θα μάθεις σε ένα Σαββατοκύριακο. Είναι κάτι το οποίο σιγά-σιγά θα βάζεις στη ζωή σου, όσο χρόνο κι αν χρειαστείς μέχρι που να σου γίνει τρόπος ζωής. Είναι ένας συνεχής τρόπος σκέψης... για πάντα.

1 Ενέργεια

1 Διαχείριση Ενέργειας

Η βασική δεξιότητα που έχει άμεση σχέση με την υγεία είναι βασικά η πρώτη. Η τέχνη διαχείρισης προσωπικής ενέργειας μας δίνει την δυνατότητα με τον τρόπο σκέψης και δράσης μας να αποτρέπουμε απώλειες ενέργειας και ταυτόχρονα να κτίζουμε και να καλλιεργούμε συνεχή αύξηση της συνολικής μας ενέργειας.

Όμως, επειδή η τέχνη αυτή απαιτεί να σκεφτόμαστε και να δρούμε με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο από αυτόν που μας έχουν διδάξει, επειδή δεν θα «ξεβολευτούμε» εύκολα για να αλλάξουμε βαθιά ριζωμένες συνήθειες και επειδή η αλλαγή βαθιά ριζωμένων συνηθειών είναι πολύ δύσκολη για τους περισσότερους, χρειαζόμαστε κάποια βοηθήματα:

2 Στόχοι

2 Μηχανισμός Πραγματοποίησης Δύσκολων Στόχων

Καταρχάς χρειάζεται να γνωρίζουμε τον μηχανισμό πραγματοποίησης δύσκολων στόχων. Μελετώντας άτομα που έχουν «πετύχει», έχουμε καταγράψει τα κοινά χαρακτηριστικά τους και τα γνωρίζουμε. 

Θα πρέπει λοιπόν να γνωρίζουμε τα κοινά χαρακτηριστικά των επιτυχημένων και να τα βάλουμε στην πράξη στην προσωπική μας ζωή.

3 Σχέσεις

3 Δημιουργία Σχέσεων Βαθιάς Οικειότητας

Είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε το γνωρίζουμε είτε όχι, έτσι κι αλλιώς κτίζουμε σχέσεις με 7 βασικούς τομείς στη ζωή μας:

  1. Με τον Εαυτό μας
  2. Με Φίλους
  3. Με τον Σύντροφο μας
  4. Με τα Παιδιά μας
  5. Με το Περιβάλλον γύρω μας γενικότερα
  6. Με την Εργασιακή μας Ενασχόληση
  7. Με τα Χρήματα

Οι 7 αυτοί βασικοί τομείς της ζωής μας δεν υπάρχουν τυχαία. Δεν καταλήγουμε να έχουμε τυχαία σχέση με κάθε έναν από αυτούς. Εμείς κτίζουμε την σχέση που έχουμε με κάθε τομέα της ζωής μας. Πολλές φορές βέβαια αυτό γίνεται χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουμε.

Όμως τελικά εξαρτάται από εμάς το πόσο καλές θα είναι οι σχέσεις αυτές. Και για να είναι όσο το δυνατόν καλύτερες πρέπει να επενδύσουμε πάνω σ' αυτές. Οι 7 αυτοί τομείς της ζωής μας είναι 7 επενδύσεις τις οποίες δεν έχουμε την πολυτέλεια να αγνοήσουμε.

4 Πλουτισμός

4 Επιστήμη Αυτοδημιούργητου Πλουτισμού

Για να καταφέρουμε οποιονδήποτε δύσκολο στόχο, πάντα θα διαπιστώνουμε ότι κάπου στην πορεία θα πρέπει να δώσουμε ένα τίμημα. Αν δεν δώσουμε δεν θα πάρουμε. Η τέχνη διαχείρισης προσωπικής ενέργειας είναι κάτι που από μόνη της έχει πραγματικά μεγάλη αξία. Δεν γίνεται να την αποκτήσουμε δωρεάν. Θα πρέπει να δώσουμε το κατάλληλο τίμημα – να πληρώσουμε για να αποκτήσουμε διάφορα μέσα που θα μας διευκολύνουν, να αφιερώσουμε σοβαρό χρόνο, κλπ.

Η άγνοια λοιπόν του μηχανισμού παραγωγής εισοδήματος δεν θέλουμε να είναι το εμπόδιο που θα μας αποτρέψει να αποκτήσουμε την πολύτιμη δεξιότητα της διαχείρισης προσωπικής ενέργειας. Η γνώση του μηχανισμού παραγωγής εισοδήματος ειδικότερα και η επιστήμη του αυτοδημιούργητου πλουτισμού γενικότερα είναι απολύτως απαραίτητη.

Συνολικά

Οι 4 αυτές δεξιότητες ζωής είναι αλληλοεξαρτώμενες και αλληλοεπηρεαζόμενες.

  • Καμία δεν είναι ανεξάρτητη από τις άλλες.
  • Καμία δεν μπορεί να λειτουργήσει από μόνη της.
  • Καμία δεν είναι αρκετή από μόνη της.

Αρχίζοντας να μαθαίνει και να εμβαθύνει κάποιος σε μία, αναγκαστικά θα χρειαστεί (αργά ή γρήγορα) και διδάγματα από όλες τις υπόλοιπες.